Pisząc o sztuce jako o ''elemencie swery uczuć człowieka'' narzuca się też słowo intymność. Bo skoro człowiek tworzy sztukę przelewając część siebie na dzieło, może czuć się niezręcznie odsłaniając tym samym światu część samego siebie? Ile dzieł kończy na dnie zimnej szuflady prawdopodobnie już nigdy się z niej nie wydostając. Moim zdaniem jest to naturalny proces człowieka. Pokazywanie swojego wnętrza jest rzeczą normalną i nie warto jest by go szufladkować. Intymność sztuce określiłabym jako trzysylabowy wyraz mówiący ''to właśnie ja - moje myśli i emocje, proszę, przemiel je sobie na hamburgera i się rozkoszuj '' Nie powinno się wstydzić, bo każdy bądź co bądź ma siebie i swoje 'ja'' które reprezentuje. Nie ważne czy zrobi to przekazując SZTUKE czy po prostu zwyczajnie jak każdy z nas będzie o sobie świadczył rozmową i zachowaniem. jest jednak swera intymności której się wstydzimy. To jednak świadczy o nasze wrażliwości. Raczej nie powinniśmy się tego wstydzić bo inni podziwiają naszą odwagę i wrażliwość.